هدف فراخوان فرقه تروریستی مجاهدین برای تظاهرات در امریکا

ادوارد ترمادو

ایران سبز

سوم سپتامبر 2010

فرقه مجاهدین قصد دارد در روز 23 سپتامبر در نیویورک دست به تجمع اعتراضی بزند.

این تجمع هم مثل تجمعات قبلی بدون شک با حضور اکثریت افراد غیر ایرانی از کمپ های پناهندگی جمع آوری خواهند شد، با وعده خورد و خوراک واستراحت در فلان هتل در نیویورک و گردش در شهر با پول جیبی.

کسانی که این حرف را قبول ندارند لطفآ برای امتحان افراد شرکت کننده در تجمع مزبور را به حرف بیاورند تا متوجه شوند چقدر افراد غیر ایرانی حضور دارند.

فرقه مجاهدین هدف از برپائی این تجمع را آن طوری که تبلیغ می کند اعتراض به حضور محمود احمدی نژاد در مقر سازمان ملل متحد اعلام کرده، اما مسئولین فرقه می دانند که فرقه تروریستی شان گروهی نیست که در صحنه سیاسی ایران تعیین کننده باشد و در سطح جهان هیچ دولتی یا ارگان سیاسی برای این فرقه ارزش سیاسی قائل نیست، و این هم یک تنظیم رابطه درست سیاسی است که جهانیان با تروریست ها دارند.

 البته هر بار که رئیس جمهور رژیم برای شرکت در اجلاس ملل متحد به نیویورک سفر می کند با تظاهرات گروه های مخالف ایرانی روبرو می شود، اما پس از رو شدن دست فرقه مجاهدین برای ایرانیان خارج از کشور هر گاه که تجمعات این چنینی بر پا شود که شامل تمام گروهای سیاسی خارج از کشور باشد، تجمع مجاهدین مورد تمسخر دیگر گروه های ایرانی قرار می گیرد به این دلیل که دیگر گروها اگرچه با افراد کمتری به صحنه می ایند اما تمامی شرکت کنندگان و یا هواداران آنها ایرانی هستند اما این فرقه به گل نشسته همانطوری که در بالا هم اشاره شد اکثریت شرکت کنندگان در تجمعات را از کمپ های پناهندگان که اکثرآ هم غیر ایرانی هستند جمع آوری میکند.

برگذار کردن چنین تجمعی توسط  فرقه مجاهدین تنها یک هدف را دنبال می کند آن هم تلاش برای خارج کردن نام فرقه از لیست تروریستی وزارت امور خارجه امریکا است، والبته خود به خوبی می دانند که در این رابطه طرفی نخواهند بست، به این دلیل که در این هفت سال اگر از سوی امریکا قرار بود این کار انجام شود تا کنون شده بود، امریکا هم به نوبه خود به خوبی این فرقه را شناخته و می داند که خروج نام آنها از لیست تروریستی به معنی دست باز دادن به تروریست منطقه ای می باشد.

اما حرف اینجا است که اگر مجاهدین دست به تجمعاتی تحت هرعنوان می زنند وانتظار پاسخ مثبت هم دارند پس خودشان چرا به تجمع خانواده ها در مقابل درب اردوگاه اشرف نه تنها پاسخ مثبت نمی دهند بلکه خانواده هائی را که تنها برای دیدار فرزندان خود این همه سختی را تحمل کرده اند مورد توهین قرار می دهند؟

همان خانوادهایی که جناب رجوی در دوران بروبیای خود در زمان پدرخوانده دیکتاتورش صدام درهر نشستی می گفت درود بر پدران و مادران شما که چنین فرزندانی را تربیت کرده اند، کسی نمی داند چه شدهکه همان والدین مورد احترام رجوی امروز از سوی عوامل همان رجوی مارک مزدور رژم می خورند؟

 پس معلوم می شود که تمام آن تعریف وتمجیدها دروغی بیش نبود و تنها برای اغفال وفریب نیرو های تحت امر خود به کار می برد، مثل تمام بحث هائی که در نشست های سر کاری انقلاب قلابی مریم برای افراد خود می تراشید تا به هر قیمت که شده بچه های مردم را برای چند صباحی قدرت کذائی خود با شستشوی مغزی دور خود نگهدارد تا در زمان مناسب در ماموریت هائی که از سوی استخبارات  (اداره امنیت) عراق به وی ابلاغ می شد به کشتن دهد.

اما مجاهدین بدانند که این پایان خط است و اگر به وجود نیروهای امریکائی دلخوش بودند دوران آن هم به پایان رسید پس بهتر است تا دیر نشده درب اشرف را به روی خانواده ها باز کنند و دست باز به هر کسی که در اردو گاه اشرف در اسارت است بدهند تا خود زندگی وآینده خود را انتخاب کنند وخود برای آینده تاریک خود اندیشه ای نمایند.