آیا اوج گیری قیام آزادیخواهانه مردم ایران ربطی به نابودی ساکنین اشرف دارد؟

پیام رهایی، دوم مارس 2010
http://payamerahai.com/?p=1066#more-1066

مجاهدین می گویند

“با اوج گيري قيام آزاديخواهانه مردم ايران، نابودي ساكنان اشرف بيش از پيش در دستور كار رژيم ايران قرار گرفته است“. (سایت مجاهدین)

ایا واقعا چنین است اوج گیری قیام آزادیخواهانه مردم ایران چه ربطی به اشرف دارد حتما ربط به اوین دارد تا زندانیانش ازاد شوند اما اشرف که در عراق است رابطه اش با قیام مردم کجاست؟

چرا نابودی ساکنین اشرف که در عراق هستند در دستور کار رژیم ایران قرار بگیرد مگر رژیم ایران رژیم عراق هم هست؟ مگر کشور عراق را رژیم ایران اشغال کرده که نیروهایش هرکاری که خواستند بتوانند در عراق انجام بدهند؟

اگر ساکنین اشرف را زندانی بنامیم که حتما چنین است پس باید قیام مردم ایران ازادی زندانیان اشرف را هم مانند زندان اوین تسریع کند و نه این که آنها را نابود سازد؟

مجاهدین چرا نابودی اشرف را نابودی ساکنان اشرف قلمداد می کنند اشرف و ساکنین آن دو موضوع جداگانه است اشرف یک پادگان است و اگر نابود شود اتفاقا ساکنین آن ازاد می شوند و نه نابود.

آیا درخواست ملاقات چند خانواده که بستگانشان در اشرف ساکن هستند محاصره اشرف نام دارد؟

چرا مجاهدین با کلمات بازی می کنند؟

هر لغت معنی معینی در کتاب لغت دارد چرا لغت نامه مجاهدین با لغت نامه دهخدا و معین تفاوت دارد؟

مجاهدین مدعی هستند که:

“كميته يي ازسوي نخست وزيري عراق، محاصره همه جانبه يي را بر كمپ اشرف تحميل كرده و ورود هيأتهاي ناظر, وكلاي ساكنان اشرف و حتي خانواده هاي آنها به كمپ را ممنوع كرده است. اين كميته دسترسي ساكنان اشرف به دارو و پزشكان متخصص را بشدت محدود كرده وگاه تا ماهها ورود سوخت به كمپ را بطور كامل ممنوع كرده و عملا اشرف را به يك زندان تبديل كرده است“

اگر بفرض تمامی موارد فوق درست باشد و کمپ اشرف مورد محاصره قرار گرفته و ورود سوخت و دارو به آن ممنوع شده است خب چاره آن اسان است چاره آن “ننه من غریبم درآوردن” نیست چاره آن تخلیه اشرف است وقتی صاحبخانه می گوید از خاک من بیرون شو چرا باید سماجت کرد و جان ساکنین آنجا را به خطر انداخت؟

کمیته که ورود خانواده ها را به کمپ هموار کرده و این مجاهدین هستند که مانع تراشی می کنند؟

اگر واقعا رهبری مجاهدین دلش برای ساکنین اشرف می سوزد و لابه هایش اشک تمساح نیست باید برای ممانعت از یک فاجعه انسانی از سازمان ملل کمک خواست تا ساکنین آنجا را به کشور های امن اروپا اعزام کنند نه اینکه سازمان ملل عزم کند که ساکنین اشرف در آنجا بمانند